||
| ลักษณะ | ลำไย (Longan) | เงาะ (Rambutan) |
|---|---|---|
| เปลือกภายนอก | สีน้ำตาลอ่อน ผิวเรียบ ไม่มีขน | สีแดงสด มีขนยาวนุ่ม ๆ (เหมือนหนามอ่อน) หุ้มทั้งลูก |
| ขนาด | เล็กกว่า (ขนาดประมาณลูกเชอร์รี่หรือเล็กกว่า) | ใหญ่กว่า (ขนาดเท่าลูกกอล์ฟ) |
| รูปร่าง | กลม ผิวเรียบ | กลม แต่ดู "ขนฟู" |
| เนื้อ | เนื้อขาว ฉ่ำน้ำ รสหวานกลมกล่อม มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ บางพันธุ์หวานกรอบ | เนื้อขาว ฉ่ำกว่า รสหวานอมเปรี้ยว กลิ่นหอมแรงกว่า บางครั้งรู้สึกครีมมี่ |
| เมล็ด | เมล็ดกลมสีดำ เมื่อหั่นครึ่งจะเหมือน "ตา มังกร" (dragon eye) | เมล็ดค่อนข้างใหญ่ บางพันธุ์เนื้อติดเมล็ดแน่น |
| ฤดูกาลและการกิน | กินสดได้ง่าย เปลือกบาง ปอกง่าย | ต้องปอกขนออกก่อน เปลือกหนาและมีขน |
| คุณค่าทางโภชนาการ | วิตามินซีสูงมาก น้ำตาลน้อยกว่า | คาร์โบไฮเดรตสูงกว่า วิตามินซีก็ดี |
สรุปง่าย ๆ:
ทั้งสองอย่างนิยมกินสดในประเทศไทย โดยเฉพาะฤดูผลไม้ (ประมาณเดือนพฤษภาคม-สิงหาคม) บางคนชอบลำไยเพราะกินง่ายและหวานกรอบ บางคนชอบเงาะเพราะเนื้อฉ่ำและหอมกว่า